4 posts (2 English, 2 தமிழ்)
Young people do not universally feel immortal; threatened adolescents often overestimate their chance of dying. What turns a shortened horizon into presence rather than fatalism is not age or civilization, but agency.
இளைஞர்கள் அனைவரும் மரணமற்றவர்கள் போன்ற மாயையில் வாழ்வதில்லை; அச்சுறுத்தலான சூழல்களில் வாழும் வளரிளம் பருவத்தினர் தாங்கள் விரைவில் இறந்துவிடுவோம் என்று மிகைப்படுத்தியே மதிப்பிடுகிறார்கள். எதிர்கால அடிவானம் சுருங்குவதை வெறும் விதிவசவாதமாக மாற்றாமல் விழிப்புணர்வாக மாற்றுவது வயதோ நாகரிகமோ அல்ல; ஒரு மனிதனுக்குள்ள தன்னுரிமையே (agency).
The digital age has transformed peer pressure into an algorithmic "Super-Peer," influencing youth substance use. Social media's curated content distorts reality, glamorizes drug use, and alters risk assessment among adolescents.
டிஜிட்டல் யுகம் சக-தோழர்களின் அழுத்தத்தை ஓர் அல்காரிதக் 'பெருந்தோழனாக' மாற்றியுள்ளது. சமூக ஊடகங்களின் வடிவமைக்கப்பட்ட உள்ளடக்கம் எதார்த்தத்தைத் திரித்து, இளைஞர்களிடையே ஆபத்து குறித்த மதிப்பீட்டை மாற்றியமைக்கிறது.
