6 posts (3 English, 3 தமிழ்)
One person, one vote does not produce one person, one unit of political influence. Organized minorities shape agendas, candidates, and attention between elections—for better and for worse.
ஒரு மனிதன், ஒரு வாக்கு என்பது ஒரு மனிதன், ஒரு அலகு அரசியல் செல்வாக்கு என்ற முடிவைத் தருவதில்லை. தேர்தல்களுக்கு இடைப்பட்ட காலத்தில் தீவிரமாக ஒழுங்கமைக்கப்பட்ட சிறுபான்மையினரே நிகழ்ச்சி நிரல்களையும் முடிவுகளையும் தீர்மானிக்கிறார்கள்.
Elections can remove entrenched rulers and create accountability. But anti-corruption reform begins only when winners change the rules, incentives, and institutions that will also constrain their successors.
தேர்தல்கள் அதிகாரக் குவிப்பை உடைத்து பொறுப்புக்கூறலை உருவாக்க முடியும். ஆனால் ஊழல் எதிர்ப்புச் சீர்திருத்தம் என்பது வெற்றி பெறுபவர்கள் தமக்கு அடுத்தும் நீடிக்கக்கூடிய நிறுவனக் கட்டுப்பாடுகளை உருவாக்கும் போதே தொடங்குகிறது.
Every ideology presents itself as the thing holding society together. Across 475 elections in 62 countries, what actually predicts whether a government survives is material performance — largely regardless of its ideology. But the reverse claim, that delivering goods buys you loyalty, turns out to be false too.
ஒவ்வொரு சித்தாந்தமும் தன்னைத்தான் சமூகத்தைத் தாங்கிப் பிடிக்கும் தூணாகக் காட்டிக்கொள்கிறது. ஆனால் 62 நாடுகளில் நடந்த 475 தேர்தல்களின் முடிவுகள், ஒரு அரசாங்கத்தின் இருப்பை நிர்ணயிப்பது அதன் பொருளாதாரச் செயல்பாடே தவிர சித்தாந்தம் அல்ல என்பதை நிறுவுகின்றன.
